Nurkowanie w Morzu Bałtyckim, wraki, przepisy, normy bezpieczeństwa i procedury koordynacyjne

Przedmioty zabronione do nurkowania

Morze Bałtyckie i Zatoka Ryska to jedne z najbardziej unikatowych miejsc na świecie do uprawiania archeologii podwodnej i nurkowania technicznego. Dzięki niskiemu zasoleniu wody, niskim temperaturom i obecności świdraków okrętowych (Teredo navalis) Ze względu na brak drewnianych i stalowych wraków statków, pozostają one w doskonałym stanie przez dziesiątki, a nawet stulecia.

Jednocześnie Morze Bałtyckie wymaga najwyższej odpowiedzialności: zmienna widoczność (od 0,5 do ponad 10 metrów), silna termoklina (gdzie temperatura na głębokości spada do 2–4°C nawet w środku lata), prądy i historyczne zagrożenia militarne wymagają precyzyjnego planowania, odpowiedniego sprzętu i bezwzględnego przestrzegania wymogów prawnych.

Wymagania dla nurków i sprzętu technicznego

Nurkowanie na otwartym morzu i głęboko na wrakach znacząco różni się od nurkowania rekreacyjnego w jeziorach lub ciepłych morzach południowych.

Poziomy kwalifikacji:

  • Podstawowe nurkowanie na otwartym morzu: Minimalny zalecany poziom dla płytkich stanowisk przybrzeżnych (do 18–20 m) wynosi Zaawansowany nurek Open Water (AOWD) lub równoważne, najlepiej z Nurek w suchym skafandrze specjalizacja.
  • Inspekcja wraku: Aby bezpiecznie poruszać się wokół wraków, potrzebujesz Nurek wrakowy certyfikat. W przypadku planowania penetracji (wejścia do wraku) obowiązkowe jest specjalistyczne szkolenie (Zaawansowany wrak).
  • Nurkowanie techniczne i dekompresyjne: Duża część najważniejszych zabytków na łotewskim wybrzeżu znajduje się na głębokości 30–65+ metrów. Takie wyprawy wymagają Procedury dekompresyjne, Rozszerzony zasięg, Trimiks lub aparat oddechowy o obiegu zamkniętym (CCR / Rebreather) kwalifikacje.

Normy wyposażenia dla wód zimnych i wymagających:

  1. Ochrona termiczna: Suchy skafander (Suchy skafander) z odpowiednią ciepłą bielizną i suchymi rękawicami jest standardowym wymogiem. Hipotermia szybko rozwija się na głębokości i znacznie zwiększa ryzyko choroby dekompresyjnej (DCS).
  2. Niezależne systemy oddechowe: Obowiązkowa zimna woda (Zimna woda EN250) regulator z zamkniętą komorą suchą, zabezpieczającą przed zamarzaniem i swobodnym przepływem (swobodny przepływ). Zestaw podwójnych balonów (Zestaw bliźniaczy z izolatorem) lub Sidemount Konfiguracja z dwoma całkowicie niezależnymi regulatorami stanowi minimum bezpieczeństwa dla nurków technicznych.
  3. Boje nawigacyjne i bezpieczeństwa: Każdy nurek powinien być wyposażony w boję dekompresyjną (DSMB) i kołowrotek z żyłką o długości co najmniej 50 metrów, niezawodny kompas, jasne światła podwodne (z zapasowym światłem) i co najmniej dwa narzędzia tnące (noże ząbkowane lub obcinaki do żyłki / przecinak do żyłki) aby pozbyć się porzuconych sieci rybackich.
  4. Wsparcie powierzchniowe: Łódź lub kuter, z którego odbywa się nurkowanie, musi być wyposażony w międzynarodową flagę nurkową. „A” (Alfa), zestaw do tlenoterapii (100% $O_2$), apteczka pierwszej pomocy i sprawne morskie radio VHF (kanał 16).

Procedury legislacyjne i koordynacyjne na wodach łotewskich

Procedura nurkowania na wodach terytorialnych i w wyłącznej strefie ekonomicznej Republiki Łotwy jest określona przez Administracja morska i prawo bezpieczeństwa morskiego, jak również Rozporządzenie Rady Ministrów nr 133 z dnia 1 marca 2016 r. „Przepisy dotyczące nurkowania w morzu na obszarach o ograniczonym dostępie”.

Łotewska Administracja Morska (LMA) zarejestrowała na wybrzeżu i w Zatoce Ryskiej 170 wraków, podzielone na obszary otwarte, strefy ochrony wraków historycznych i obszary o szczególnym reżimie:

A. Strefy wolne (144 obiekty)

Obiekty znajdujące się poza wyznaczonymi wysypiskami śmieci i strefami wojskowymi (np. parowiec Arniston, lodołamacz Oleg, krążownik pancerny Książę Wojciech itp.).

  • Dla tych obiektów nie jest wymagane osobne zezwolenie na nurkowaniejeśli nurkowanie odbywa się w celach sportowych/rekreacyjnych i nie ma miejsca usuwanie ani ingerencja w szczątki statku.
  • Wymagania obowiązkowe: Przed wypłynięciem w morze kapitan statku/łodzi informuje o planowanej operacji, liczbie nurków, miejscu i czasie. Centrum Koordynacji Poszukiwań i Ratownictwa Morskiego Straży Przybrzeżnej (MRCC Riga) poprzez kanał VHF 16 lub telefonicznie +371 67323103.

B. Strefy ograniczonego nurkowania (IT1 – IT21)

W tych 21 obszarach znajduje się 19 wraków (w tym żaglowiec Cape Kolkasrags, Henryk Lütgens w pobliżu statków w Cieśninach Jurkalne, Oviši i Irbe):

  • Dla osób pragnących nurkować w tych rejonach zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów nr 133 należy uzyskać zgodę Narodowej Rady Dziedzictwa Kulturowego (NKMP).
  • Wspomniane pozwolenie wydaje NKMP wyłącznie po uzgodnieniu z Straż Przybrzeżna, Państwowa Służba Ochrony Środowiska (SES) I Łotewska Administracja Morska.
  • Pozwolenia wydaje się w celach archeologicznych, naukowych lub badawczych.

C. Strefy bez nurkowania (AT1 – AT6) i strefy z materiałami wybuchowymi (NSR)

Obszary szczególnego zagrożenia (niewybuchy z I i II wojny światowej, czynne poligony wojskowe):

  • W tych rejonach (np. w pobliżu niemieckiego krążownika Brema wrak w strefie AT6, wrak #103 w pobliżu Lipawy w strefie NSR5 lub wraki #157/#158 w strefie NSR6) nurkowanie jest surowo zabronione.
  • W wyjątkowych przypadkach pozwolenie może zostać wydane wyłącznie po specjalnym uzgodnieniu między Narodowymi Siłami Zbrojnymi a ministerstwami.

D. Strefy ochronne wraków historycznych (VVK1, VVK2)

Zabytki kultury chronione przez państwo (np. Wrak Daugavgriva V I Wrak Kolki I) jest określony Strefa ochronna 500 metrów:

  • W tym promieniu obowiązuje całkowity zakaz rzucania kotwicy, naruszania dna oraz wykonywania wszelkich czynności mogących uszkodzić zabytkowe budowle.

Konsekwencje naruszeń: Niedozwolone nurkowanie w strefach objętych ograniczeniami i zakazami, a także usuwanie przedmiotów i sprzętu z wraków statków, jest przestępstwem i podlega karze administracyjnej. Wraki stanowią albo narodowe dziedzictwo kulturowe, albo groby zmarłych marynarzy.

Krok po kroku: Jak zorganizować i skoordynować wyprawę nurkową na morzu

  1. Wybierz cel i sprawdź status:
    • Korzystając z ostrzeżeń nawigacyjnych i danych mapy LJA, upewnij się, że wybrany wrak nie znajduje się w strefie AT lub IT.
  2. Sprawdź prognozę hydrometeorologiczną:
    • Aby nurkowanie z małych jednostek pływających na Morzu Bałtyckim było bezpieczne, prędkość wiatru nie powinna przekraczać 4–6 m/s, a wysokość fal powinna być mniejsza niż 0,5–0,8 m. Szczególną uwagę należy zwrócić na prądy w pobliżu przylądków (Kolkasrags, Akmeņrags).
  3. Odprawa zespołu (Odprawa) i analiza gazów:
    • Sprawdź procentową zawartość gazów oddechowych nurków $O_2$ i helu, oblicz maksymalną głębokość operacyjną ($MOD$, przy $\text{pp}O_2 \le 1,4\text{ bar}$) i gazów dekompresyjnych ($\text{pp}O_2 \le 1,6\text{ bar}$).
    • Wyrównaj linię lądowania (linia strzału) i procedury awaryjne (utrata partnera, prądu, pominięcie dekompresji).
  4. Kontakt ze Strażą Przybrzeżną:
    • Przed opuszczeniem portu należy poinformować MRCC Riga o nazwie statku, liczbie osób na pokładzie, współrzędnych miejsca nurkowania i planowanej godzinie powrotu.
  5. Po nurkowaniu:
    • Gdy wszyscy nurkowie wyjdą na pokład i bezpiecznie zakończą procedurę dekompresji, należy poinformować MRCC Riga o pomyślnym zakończeniu operacji w drodze do portu.

Odpowiedzialność ekologiczna i „sieci widma” (Sieci widma)

Porzucone i zaplątane sieci rybackie stanowią poważne zagrożenie podwodne w Morzu Bałtyckim. Nie tylko zagrażają bezpieczeństwu nurków, stwarzając ryzyko zaplątania się w pokład wraku, ale także przez lata bez żadnej kontroli zabijają ryby, foki i ptaki morskie, a w miarę rozkładu zanieczyszczają morze mikroplastikiem.

  • Zapobieganie splątywaniu: Płynąc obok wraków, zawsze zachowuj odpowiednią odległość od luźnych lin i siatek, utrzymuj poziomą linię trymu i unikaj niepotrzebnych, gwałtownych ruchów.
  • Raportowanie: Jeśli podczas nurkowania zauważysz niebezpieczne sieci widma, zanotuj ich współrzędne, głębokość i wykonaj dokumentację fotograficzną, aby przekazać tę informację towarzystwom ochrony środowiska morskiego i odpowiednim służbom w celu zorganizowanego usunięcia sieci.

Informacje przygotowano dla społeczności nurkowej Daivings.lv we współpracy z ekspertami z branży morskiej i podwodnej.